της Κωνσταντίνας Σβύνου
Το νησί της Κω διανύει τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων εποχών λόγω των έντονων μεταναστευτικών ροών.
Το νησί έχει ταξιδέψει με τις χειρότερες εικόνες σε όλο τον κόσμο, με όλη την πόλη να είναι ένας απέραντος καταυλισμός, με ανθρώπους να στοιβάζονται προκειμένου να πάρουν το χαρτί της επιβίωσής τους, με μια κοινωνία να έχει φτάσει στα όρια της αντοχής της και με τις επιχειρήσεις παράλληλα να βρίσκονται στα δικά τους οικονομικά όρια.
Και η πραγματικότητα μας λέει πως είναι τέτοια η γεωπολιτική θέση της Κω που είτε το θέλουμε είτε όχι θα έχουμε ροές.
Και από τη στιγμή που η Κως είναι Ευρωπαϊκό έδαφος με εν λειτουργία τμήμα αλλοδαπών, είμαστε υποχρεωμένοι να καταγράφουμε όλους αυτούς που παράνομα εισέρχονται στη χώρα μας.
Κατά τα λεγόμενα πολλών φορέων και πολιτών, εκφράζονται διάφορες και διαφορετικές απόψεις.
«ΑΝ φυλάσσονταν τα σύνορα», «ΑΝ σταματήσει ο πόλεμος», «ΑΝ γίνουν τα hot spot στην Τουρκία», «ΑΝ φεύγουν απευθείας χωρίς καταγραφή», «ΑΝ μπει καράβι», «ΑΝ μεταφέρονται σε γειτονικά νησιά», «ΑΝ», «ΑΝ», «ΑΝ»… όλα αυτά τα «ΑΝ» δε μας δίνουν τη λύση και μας αποπροσανατολίζουν από το στόχο, ο οποίος είναι το συμμάζεμα-νοικοκύρεμα της πόλης με μια ορθολογική διαχείριση.


























