Εγώ πάντως προτιμώ τον...Πλούταρχο

Με αφορμή όλο αυτό το θόρυβο που δημιουργήθηκε για τους καλλιτέχνες και τα εισοδήματα που δηλώνουν, έχω να κάνω μια βαρυσήμαντη δήλωση: 
Εγώ προτιμώ τον Πλούταρχο.

Και εξηγούμαι: «Πετάς ένα γαρύφαλλο παραπάνω που λέει ο λόγος, αλλά ξέρεις ότι ο άνθρωπος θα το δηλώσει, θα πληρώσει το κατιτίς του σε Φ.Π.Α. και φόρο εισοδήματος και θα είναι και το γκουβέρνο ευχαριστημένο». 
Ενώ αντίθετα, κάποιοι άλλοι που το «παίζουν» και επαναστάτες και έχουν ξεσπαθώσει εναντίον του μνημονίου, αποδεικνύεται ότι έχουν ιδιοτελείς σκέψεις, για να το πω κομψά, και όχι όπως το έλεγε η γιαγιά μου… 
Αναρωτιέμαι με αφορμή όλο αυτό το θόρυβο που δημιουργήθηκε, αν το γεγονός ότι κάποιος μπορεί να είναι άριστος τραγουδιστής, ποιητής, πεζογράφος, ποδοσφαιριστής ή παλαιστής του σούμο, να έχουμε "μεγαλώσει" μαζί του, να έχει εκφράσει τα όνειρα μας (sic) και ένα σωρό αλλά τέτοια, που δεν θέλω να χαρακτηρίσω, 
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ 
το να δηλώνει στην Εφορία εισόδημα 3.000 ευρώ (!!!).
Ή δικαιολογεί εισόδημα 3.000 ευρώ, η ηθική του ακεραιότητα, όπως δηλώνουν οι υπερασπιστές του; Και τι είδους ηθική ακεραιότητα, έναντι της κοινωνίας, έχει ένα τέτοιο άτομο;

Και όλα αυτά ακούγονται πολύ χαριτωμένα (σ.σ. βρήκαν θέμα συζήτησης οι θαμώνες των καφενείων και οι ρέκτες των φραπόγαλων), δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ("είδες που σου τα ΄λεγα, ο δικός μου είναι εντάξει δεν έκλεβε, ενώ η δικιά σου, άκου 3.000 ευρώ εισόδημα το χρόνο"), και μια "κοινωνική ζύμωση".

Όμως ας σοβαρευτούμε.

Η συνέχεια εδώ